Leon Dijkstra van het Amsterdamse COOEE maakte deze identiteit voor TIN CAN.

Zoals je kan zien in het filmpje hierboven; de volledige identiteit bestaat uit twee basiselementen die het logo vormen, namelijk een basis typografie en vier fundamentele lijnen. Elke regel verwijst naar één van de vier disciplines van hun vak.

Als onderdeel van het Figment NYC outdoor festival, creëerden ontwerpers Jason Klimoski en Lesley Chang een grote wolk-vormig, volledig recyclebaar, paviljoen. Het bouwwerk is voltrokken uit precies 53.780 gerecyclede plastic flessen en kannen water. Dat is precies het aantal wat in NYC in één uur wordt weggegooid.

Een grafische spaghetti-meter. De driekoppige studio Lievito maakte de ideale spaghetti-hulp. Om nooit meer met teveel of te weinig sliertjes te zitten bij je pasta.

Per blokje heb je de keuze; één, twee, drie of vier personen.

Altijd leuk, poster projecten.

Zeven dichtgetimmerde ramen, zeven posters en zeven uitgenodigde creatieven = No Fly Posters. Een project (dit is ronde 4 al overigens) geïnitieerd door het in Barcelona gevestigde ontwerpbureau Hey.

Als je jezelf Popular Studio noemt, dan is elk project wat je afrond ook een popular-project. Lekker makkelijk.

Dit is er één van. Letterlijk en figuurlijk desktop publishing.

Het Franse duo My Name is Wendy (Carole Gautier & Eugénie Favre) maakte het Freaks Alphabet. Het is een bonte verzameling letters die ontstaan zijn uit een berg vector vormen. Als een soort representatie van de werkwijze van de studio; opslag van schetsen en bruikbare ingrediënten én het schuiven ermee. Ook is het een soort van verslag van de eeuwige schermutseling tussen functionaliteit en expressiviteit.

My Name is Wendy

Ontwerpstudio Alphabetical ontwierp voor een community centre, The Link, in London een identiteit en ook de inrichting. Vooral de twee trappen: leuk werk!

De Britse ontwerper Gordon Young kennen jullie uiteraard al van het Blackpool Comedy Carpet, die wij ook al eens plaatsten. Nu staat er een lekker uitgebreid overzicht van zijn werk op Designboom met een interview erbij.

Dus ben je geïnteresseerd in zijn met name typografische werk dat eigenlijk altijd een functie heeft in het publieke domein? Klik.

Ontwerper Robin Stam, waar we wel eens eerder wat van hebben geplaatst, is terug met nu wel een heel opmerkelijk project. De ontwerper die we eigenlijk met name kennen van zijn grafische werk, maakte nu 7 bruggen. En niet zomaar wat bruggen, maar bruggen die we allemaal wel eens in ons hand hebben gehad.

De in 2002 uitgegeven eurobiljetten zijn toen door de Oostenrijkse ontwerper Robert Kalina voorzien van zeven fictieve bruggen. Elk ervan vertegenwoordigde een periode; barok, klassiek, gotisch, romaans, rococo, modern (20ste eeuw) evenals ijzer-en glas architectuur.

Deze bruggen liet Stam nabouwen en plaatsen in een nieuwe woonwijk in Spijkenisse. Daarbij hoort uiteraard de verwijzing naar de kleur op het biljet.

Het project is twee jaar geleden uitgevoerd, was je er nog niet van op de hoogte? Check dan de blog:

The Bridges of Europe

Het Utrechtse data-visualisatie bureau Clever°Franke werkte de afgelopen jaren tussen de opdrachten door aan een wel heel bijzonder project.

Een interactieve installatie die een menselijke cel representeert die je als bezoeker kan beïnvloeden. De installatie won afgelopen weekend een gouden European Design Award. Speciaal voor het project hebben ze een website gemaakt waarbij onder andere de bovenstaande mini-docu te zien is.

Living Cell

Live de meest recente zoektermen op Google zien?

Check dan Google Trends.

Een bekend persoon heeft niet persé een bekend visitekaartje en vice versa is een bekend visitekaartje niet persé van een bekend persoon.

Aangezien we hier vaker stilstaan bij bekende of opvallende ontwerpen van visitekaartjes is het misschien juist wel eens leuk om kaartjes te laten zien van bekende personen. Dus bij deze.

Via

Zomaar een overzicht van het werk van de Engelse industrial designer Charlotte Kingsnorth.

Lekker even wat grafisch geweld.

Het boek 15/115 is een overzicht van 115 projecten in 15 jaar werk door het bureau Mash Creative. Onderverdeeld als 80 logo's, 15 posters en 25 case studies. Dat moet toch heerlijk zijn, zo'n lekker overzichtsboek ontwerpen voor je eigen werk!

Benieuwd? Koop 'm hier.

Laatst plaatsten we ook al een bericht over kleine, mobiele en gratis bibliotheek-concepten in New York, check hier. Dit is weer een andere variant op het project om boeken aan de man te brengen in NYC.

Chat Travieso maakte deze Word Play. Het ontwerp gaat over dingen die we vast niet hoeven uit te leggen; twee talen, lekker lezen en lekker zitten plus de mobiliteit van het object zelf.

Een techniek van 'bekleden' die vrij traditioneel te noemen is, maar met deze manier van materiaalgebruik had je nog niet eerder gezien. Deze stoelen van Annie Evelyn maken dus van harde materialen zachte oppervlakken.

Goed werk!

New Colony Furniture

Kijk daar houden we nou van, van die slimme ontwerpen die het allemaal net even wat makkelijker (en mooier) maken. Je herinnert je misschien het oprolbare spatbord wat we laatst al plaatsten.

Dit is dus ook een oprolbare, maar misschien nóg wel toffer. De Musguard Rollabe bike fender. Lekker stukje design.

En kijk vooral even het 'test-filmpje', haha!

Voor wie dit allemaal maar wat te hip vinden: zo en zo kan het ook gewoon.

(Voor de mensen die 'm niet kennen, dit is uiteraard wel een vrijwel exacte kopie van de Nederlandse Fendor-Bendor van WIT industries.)

Wel een hele letterlijke combinatie tussen food & urban design. Een installatie van William Lamson, die een kas maakte van gekarameliseerd suiker. Het kleine schuurtje heet Solarium en is een mooi voorbeeld van eetbare architectuur.

Via PopupCity

Maksim Arbuzov is een Russische grafisch ontwerper die woont en werkt in Moskou als freelancer. Hij is gespecialiseerd in corporate identities. Prima simpel portfolio website'tje overigens.

Een van z'n interessantere projecten is "Granum", een identiteit voor een architectenbureau. Wat zich duidelijk op het randje begeeft maar wel braaf is. Eigenlijk zo'n ontwerp waar weinig op af te dingen is.

Note: Granum is 'grens' in het Spaans.

Allemensen, dit is toch een font op je vingers bij af te likken. De Nexa Slab. En dan ook nog twee gratis gewichten! Alle gewichten zijn trouwens maar 9 dollartjes.

De Nexa Slab is een geometrische slab serif waarvan het ontwerp is gebaseerd op de immer populaire Nexa.

Het lettertype bevat 3 basisvormen: cursief, obliques en uprights, elk met 8 verschillende gewichten. Deze rijkdom maakt het de ideale slab serif voor het web net als voor print.

Alsjeblieft!